Hét Huwelijk van de Eeuw of 'Het Huwelijk' volgens Prins Claus jaren later. Dat was het zeker op 10 maart 1966 .
Prinses Beatrix trouwde toen met Claus von Amsberg. Een omstreden huwelijk vanwege de Duitse afkomst van Prins Claus en het feit dat hij In maart 1945 werd ingedeeld bij de negentigste pantserdivisie in Italië werd als groot bezwaar ervaren. De Tweede Wereldoorlog lag nog te vers in het geheugen en nuances als dat hij niet meer aan gevechtshandelingen had deelgenomen gingen verloren in het heetst van de strijd. De huwelijksdag ging dan ook met protesten gepaard ( de beruchte rookbom) en dat ging ook aan het Koninklijk Gezelschap niet ongemerkt voorbij.
Jarenlang is de mythe in stand gehouden dat Prinses Beatrix zélf de Huwelijkssluiting in de Hoofdstad Amsterdam doorgedrukt heeft. Dat bleek na publicaties midden jaren negentig niet juist te zijn.
Sinds enige tijd hangt er in de Oostvleugel van Paleis Het Loo te Apeldoorn een groot schilderij van de huwelijksdag in de Westerkerk , geschilderd door Bob Bruyn (1906-1989). een goede bekende van Prinses Beatrix . De schilder was getrouwd met Katinka Rood , jarenlang de beeldhouwlerares van Beatrix . Bob Bruyn heeft later ook een officieel portret ( Nederlandse Antillen) van de Koningin geschilderd.
Bob Bruyn 10 maart 1966 Huwelijk Prinses Beatrix en Prins Claus ( detail ) © Calvero.nl
In haar afscheidsrede op de vooravond van haar abdicatie sprak de Koningin met warmte over haar echtgenoot en onderstreepte zij in niet mis te verstane bewoordingen zijn belang voor haar Koningschap en de Monarchie in Nederland. Letterlijk zei ze :
TV toespraak H. M. Koningin Beatrix 29 april 2013
" Bij dit alles heb ik het grote geluk gehad mij gesteund te weten door Prins Claus. Door zijn nuchtere waarneming en relativerende benadering heeft hij bijzonder veel voor mij betekend. Met zijn inspanning voor ruimtelijke ordening, milieu, ontwikkelingssamenwerking en cultuur heeft hij de aandacht gericht op essentiële onderwerpen in de samenleving. Onze zonen heeft hij jong geleerd een open oog te hebben voor ontwikkelingen in de maatschappij en noden in de wereld. Zo heeft Prins Claus ook ons Huis dichter bij de tijd gebracht. Wellicht zal de geschiedenis uitwijzen dat de keuze voor deze echtgenoot mijn beste beslissing is geweest."
De weerstand die er aanvankelijk was tegen Prins Claus als echtgenoot van troonopvolgster Prinses Beatrix verdween vrij snel toen men Claus beter leerde kennen.
Op een dag als vandaag mogen we in dankbaarheid terugdenken aan het goede wat uit dit Huwelijk is voortgekomen. Veel van hun vader zal Prinses Beatrix terugzien in haar zonen. Schrijnend is het dat ze Prins Friso nu al moet missen.
Koning Willem-Alexander vult zijn Koningschap op eigentijdse wijze in maar de invloed van zowel Koningin Beatrix als Prins Claus is onmiskenbaar.
De historie van het Huis van Oranje-Nassau belicht door een amateur historicus en Oranje kenner. De meningen zijn de mijne. U kunt mij altijd vragen om iets toe lichten.
maandag 10 maart 2014
vrijdag 31 januari 2014
Aan H.K.H. Beatrix Wilhelmina Armgard Prinses der Nederlanden 31 januari 2014
H.K.H. Prinses Beatrix op het Boekenbal in 1957 , hat jaar waarin zij Staatsrechtelijk meerderjarig werd
Zo vaak riep ik U als mijn Muze aan
En kon mij zozeer op Uw gunst beroemen,
Dat ’t mij door anderen thans wordt nagedaan,
Die als bezieler van hun vers U noemen.
Uw oog waar stomheid door in zang verkeerde
Dat lome domheid hoger heeft geleid,
Gaf breder vlucht aan ’t gedenken der geleerden
En dubb’le zwier aan de bevalligheid
Verhef U echter ’t meest op wat ik wrocht,
want slechts door U en uit U kon het groeien,
Of gij der andren stijl verbeteren mocht
En alle kunsten door Uw gave bloeien.
Gij zijt de kunst die ‘k als mijn kunde prijs
Mijn domheid maakt ge door Uw bijstand wijs
vrijdag 8 november 2013
Koningen der Belgen en Nederland
De Belgische Koning Filip en Koningin Mathilde brengen hun eerste buitenlandse bezoek in functie aan buurland het Koninkrijk der Nederlanden .
Geen 'full blown' Staatsbezoek maar een kennismakingsbezoek in de stijl die Koning Willem-Alexander na zijn aantreden begonnen is. Aan ceremonieel voor het Paleis Noordeinde geen gebrek. De Belgische Vorst is welkom, zoveel is duidelijk, ook de persoonlijke betrekkingen tussen beide Koningsparen lijkt optimaal te zijn.
Koning Willem III (1817-1890) is zelfs in het Koninklijk Paleis te Brussel geboren toen België en Nederland nog één Koninkrijk was. Hij bracht in juli 1883 met koningin Emma in Spa een officieel bezoek aan koning Leopold II en diens echtgenote Koningin Maria Hendrika. De Belgische koning bracht van 17 tot en met 20 oktober 1883 een staatsbezoek aan Nederland. Dit bezoek werd in mei 1884 door een tegenbezoek beantwoord.
In 1938 brengt Koning Leopold III een staatsbezoek aan Nederland. In Amsterdam worden hij en koningin Wilhelmina met enorm veel geestdrift ontvangen.
Hunne Majesteiten Koning Filip en Koningin Mathilde der Belgen foto www.Monarchie.Be
Geen 'full blown' Staatsbezoek maar een kennismakingsbezoek in de stijl die Koning Willem-Alexander na zijn aantreden begonnen is. Aan ceremonieel voor het Paleis Noordeinde geen gebrek. De Belgische Vorst is welkom, zoveel is duidelijk, ook de persoonlijke betrekkingen tussen beide Koningsparen lijkt optimaal te zijn.
Koning Willem III (1817-1890) is zelfs in het Koninklijk Paleis te Brussel geboren toen België en Nederland nog één Koninkrijk was. Hij bracht in juli 1883 met koningin Emma in Spa een officieel bezoek aan koning Leopold II en diens echtgenote Koningin Maria Hendrika. De Belgische koning bracht van 17 tot en met 20 oktober 1883 een staatsbezoek aan Nederland. Dit bezoek werd in mei 1884 door een tegenbezoek beantwoord.
Koning Willem III miniatuur uit het Koninklijk Huisarchief
De betrekkingen zijn echter niet altijd zo hartelijk geweest als ze nu zijn. Prins Leopold ( de latere Koning Leopold II) had plannen om Nederland binnen te vallen. Hij wilde op deze wijze toegang krijgen tot koloniën en vond dat Limburg, Noord-Brabant en Luxemburg tot België behoorden. Bij de aanval moest de Nederlandse koning worden afgezet en het volk zou vervolgens besluiten over het lot van de katholieken. Het einddoel was namelijk alle katholieke gebieden tot aan de rivieren 'onder één kroon te verenigen'. Tijdens de aanval zou dan blijken welke provincies zich wel en welke zich niet bij België wilden aansluiten. Het plan ging uiteindelijk niet door omdat de toen nog regerende Leopold I het plan veel te riskant vond. Bovendien bleef steun van Frankrijk uit. Gehoopt werd vooraf op steun van Franse zijde. Frankrijk zag echter weinig realisme in het plan en stribbelde tegen. Toen kroonprins Leopold uiteindelijk toch aan tafel kwam te zitten met een oom van keizer Napoleon III moet deze hem duidelijk hebben gemaakt dat de invasie niet zou worden gesteund. De aanvalsplannen verdwenen daarna in de ijskast.
Op 15 september 1910 kwam de nieuwe Koning Albert I met ons land kennismaken. Hij werd door Koningin Wilhemina van het Centraal station in Amsterdam opgehaald.
September 1910 Koningin Wilhelmina ontvangt Koning Albert I der Belgen
In 1938 brengt Koning Leopold III een staatsbezoek aan Nederland. In Amsterdam worden hij en koningin Wilhelmina met enorm veel geestdrift ontvangen.
Zowel bij het Centraal Station als op de Dam dringt de juichende menigte door de afzettingen heen. Koning Leopold werd ook gevraagd om Peter te zijn van de in januari 1938 geboren Prinses Beatrix
Een jaar later was de Belgische Vorst samen met zijn Minister-President Paul Henri Spaak op Paleis Noordeinde om te zoeken naar een oplossing voor de dreigende oorlog . Wij weten nu hoe tevergeefs dit was
dinsdag 15 oktober 2013
Uit mijn verzameling (3)
Deze keer wil ik in de rubriek 'uit mijn verzameling' een lepel laten zien van de periode 123 jaar waarin de Nederlandse scepter in vrouwenhanden heeft gerust met de portretten van alle regerende Koninginnen der Nederlanden .
Van Koningin-Regentes Emma tot aan Koningin Beatrix.
En er is nog een feestelijke reden om juist nu deze lepel te tonen .
Het is een speciale uitgave van het blad "Vorsten"bij hun 10 jarig jubileum in 1983. Dit jaar viert het magazine inmiddels als "Vorsten Royale" al weer haar 40ste jubileum. De lepel is vervaardigd bij Koninklijke Begeer te Voorschoten. De portretten die in de medaillons zijn opgenomen komen duidelijk uit het archief van Begeer want je ziet deze portretten geregeld terug keren op lepeltjes, penningen en andere souveniers . Helaas heb ik over het ontwerp en de ontwerper(s) geen informatie.
Update
Kort nadat ik dit stuk schreef werd duidelijk dat de, van oorsprong Finse, uitgeverij Sanoma het blad Vorsten van de hand wil doen. Hoofdredacteur Justine Marcella en haar team werken er hard aan om het bestaansrecht van dit blad aan te tonen.
Op allerlei wijze wordt de lezers gevraagd hun steun voor Vorsten uit te spreken. Ik plaats hier een foto van mijzelf als lezer en ik roep U op hetzelfde te doen via de facebook pagina van Vorsten :
VorstenNL
Van Koningin-Regentes Emma tot aan Koningin Beatrix.
En er is nog een feestelijke reden om juist nu deze lepel te tonen .
Het is een speciale uitgave van het blad "Vorsten"bij hun 10 jarig jubileum in 1983. Dit jaar viert het magazine inmiddels als "Vorsten Royale" al weer haar 40ste jubileum. De lepel is vervaardigd bij Koninklijke Begeer te Voorschoten. De portretten die in de medaillons zijn opgenomen komen duidelijk uit het archief van Begeer want je ziet deze portretten geregeld terug keren op lepeltjes, penningen en andere souveniers . Helaas heb ik over het ontwerp en de ontwerper(s) geen informatie.
Update
Kort nadat ik dit stuk schreef werd duidelijk dat de, van oorsprong Finse, uitgeverij Sanoma het blad Vorsten van de hand wil doen. Hoofdredacteur Justine Marcella en haar team werken er hard aan om het bestaansrecht van dit blad aan te tonen.
Op allerlei wijze wordt de lezers gevraagd hun steun voor Vorsten uit te spreken. Ik plaats hier een foto van mijzelf als lezer en ik roep U op hetzelfde te doen via de facebook pagina van Vorsten :
VorstenNL
maandag 14 oktober 2013
Prinses Juliana Regentes van het Koninkrijk
14 oktober 1947 1
december 1947
eerste Regentschap
Weinig mensen realiseren zich dat Koningin Juliana bij haar inhuldiging in 1948 al aardig wat ervaring had met staatszaken.
Zij had al 7 maanden het Koninklijk
Gezag waargenomen met in de tweede
periode een heuse kabinetsformatie.
In 1947 was Koningin Wilhelmina moe van het regeren . De eerste jaren vol triomf en euforisme na de
oorlog waren voorbij. De verhoudingen in de Nederlandse politiek genormaliseerd
als voor de oorlog . Alle vooroorlogse
partijen werden weer (her) opgericht. Koningin
Wilhelmina was gedesillusioneerd , zij had gehoopt op een andere politiek en
samenleving . Prinses Juliana had een heel wat realistischer kijk op de
politieke ontwikkelingen . Zij had haar moeder in de oorlog al gewaarschuwd
voor al te hoog gestelde idealen van een ‘nieuw Nederland’
De Koningin had in Londen meerdere ministers
toevertrouwd dat zij eenmaal terug op Vaderlandse bodem haar regering wenste te
beëindigen. Dat was zij bij haar veertig jarig jubileum in 1938 ook al van plan
geweest. Een dringende bede van de jonge ouders Prinses Juliana en Prins Bernhard
heeft dat plan verijdelt. Juliana gaf te kennen eerst een gezin te willen
stichten voordat zij geroepen zou worden
tot de troon, zij wilde meer kinderen dan de op 31 januari dat jaar geboren Prinses Beatrix .
Haar moeder heeft uiteindelijk ingezien dat dit het beste was. In de jaren van
oorlog zou aftreden voor Wilhelmina
gelijk staan met desertie dus toen werd een abdicatie op de lange baan geschoven.
Maar na 1945 begon bij de Koningin de vermoeidheid steeds vaker toe te slaan en ze wilde weg ,
het liefst vóór haar Gouden jubileum in
de zomer van 1948. Het heeft heel wat overredingskracht gekost om de Koningin
tot aan haar jubileum op de Troon te houden . Koningin Wilhelmina 's regering
begon met het Regentschap van haar moeder Koningin Emma en eindigde met een
Regentschap door haar dochter. Eigenlijk had Koningin Wilhelmina Prinses
Juliana vanaf 1947 permanent tot Regentes willen laten benoemen zodat zij
beiden het Koninklijk Gezag op ieder gewenst moment konden uitoefenen en uitwisselen
. Dit verlangen van de Koningin werd aanvankelijk gesteund door
Minister-President Beel maar stuitte in het Parlement op bezwaren van
Staatsrechtgeleerden. Het wetsvoorstel tot invoering van het Regentschap moest
worden aangepast waardoor invoering van
de wet veel vertraging opliep en de
Eedsaflegging door de Prinses-Regentes werd uitgesteld tot grote frustratie van
de Koningin.
De Koningin weigerde
de Troonrede van 1947 zelf uit te spreken omdat zij zich te vermoeid voelde
voor deze activiteit . Als de Koningin
niet zelf de Troonrede uitspreekt wordt deze doorgaans door de Minister-President gelezen maar dan in
de vergaderzaal van de Tweede Kamer der Staten- Generaal. De afzegging door de
Koningin was zo abrupt dat de bijeenkomst logistiek op zo'n korte termijn niet meer
verplaatst kon worden.
Prinses Juliana en Prins Bernhard waren op Prinsjesdag in
Schotland als gasten van de Britse Koning George VI en Koningin Elizabeth dus
die woonde de opening van het Parlementaire jaar niet bij .
Op 8 oktober werd Prinses Marijke ( Nu Christina) gedoopt in de Domkerk te Utrecht. Groothertogin Charlotte van Luxemburg was als Meter aanwezig . Ook Sir Winston Churchill was Peter maar was niet in persoon aanwezig . Wie wel aanwezig was en bovendien prominent, was Kardinaal de Jong , Aartsbisschop van Utrecht, wat bij sommigen overigens wrevel wekte . Door zijn houding in de tweede wereldoorlog had de Kardinaal zich de sympathie van Koningin Wilhelmina verworven en ook met het Prinselijke paar onderhield hij vriendschappelijke banden. Zozeer zelfs dat Kardinaal de Jong herhaaldelijk uitnodigingen van Juliana en Bernhard af sloeg om op visite te komen zolang het jongste Prinsesje nog niet protestants gedoopt was uit angst voor verhalen dat hij Prinses Marijke stiekem rooms katholiek zou dopen . De Kardinaal heeft er een correspondentie over gevoerd met Minister President Beel en Jeannette Geldens (de katholieke secretaresse van Koningin Wilhelmina ) waarin hij zich ook bezorgd toonde over de vrije geloofsbeleving van Prinses Juliana.
Groothertogin Charlotte en Koningin Wilhelina verlaten de Domkerk te Utrecht na de doopplechtigheid van Prinses Marijke 8 oktober 1947
Het Prinselijk Paar met de dopeling en daar achter zeer prominent Johannes Kardinaal de Jong.
Uiteindelijk kon Prinses Juliana op 14 oktober voor de eerste keer de Eed op
de grondwet afleggen in
de Ridderzaal . Ook daar was Kardinaal de Jong bij aanwezig en dit keer
leidde dat tot commentaren in de Trouw .
Nederland had zijn verzuiling weer terug. Vanaf Paleis Noordeinde vertrok de
Prinses met een gemotoriseerd escorte . In de binnenstad van Den Haag hing een Prinsjesdag
achtige atmosfeer compleet met pindaverkopers.
Prinses Juliana zou tot 1 december van
dat jaar het Koninklijk Gezag waarnemen . Een jaar later zou zij weer Regentes
worden om haar moeder de problemen van een naderende kabinetsformatie te besparen.
Feitelijk liep dat Regentschap uit in haar eigen regering.
George
Marshall, de minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten ontmoette
tijdens zijn aankomst op Northolt prinses-regentes Juliana en prins Bernhard
die naar Nederland terugkeerden na het koninklijk huwelijk in Londen. Prinses
Juliana groet minister Marshall. Prins Bernhard staat met zijn rug naar de
camera
Helaas zijn deze
twee korte Regentschappen nooit
echt bestudeert terwijl er in mijn opinie alle reden
voor is om deze periode nader onder de loep te leggen . In haar eerste kabinetsformatie stuurde de Regentes er op aan dat 'een zekere'
Willem Drees Premier zou worden en dat zou hij tien jaar blijven . Prinses
Juliana leerde ook in deze periode Margaretha
(Greet) Hofmans kennen en ik vermoed dat zij en Prins Bernhard een actievere
rol hebben gespeeld in de onafhankelijkheid
van Indonesië dan bekend is . Toch lees ik over deze Regentschappen
niets bij Cees Fasseur, om maar iemand te noemen . Over de tweede Regentschap zal ik ter zijner tijd nog eens een apart blog schrijven.
VPRO heeft een Polygoon filmpje van de Eedsaflegging
woensdag 4 september 2013
4 september 1948-2013
Vijfenzestig jaar geleden precies werd Juliana, Koningin der Nederlanden ! Het was geen onverwachte gebeurtenis. Op 12 mei 1948 ( De dag waarop in 1849 haar vader Willem III was ingehuldigd ) had Koningin Wilhelmina haar voornemen af te willen treden via de radio aangekondigd.
Wie van ons nog de vreugde van 30 april jl op zijn netvlies heeft staan moet eens bedenken hoe intens de emoties moeten zijn geweest in 1948, zo kort na de bevrijding en afscheid nemend van een Vorstin die de facto 58 jaar ons Staatshoofd was. Op zaterdag 4 september tekende Koningin Wilhelmina in de Mozes en Aäronzaal van het Koninklijk Paleis te Amsterdam de acte waarmee zij onvoorwaardelijk afstand deed van de Troon. De ceremonie verliep ongeveer gelijk als die in 1980 en 2013 alleen waren er toen geen microfoons of camera's om de emoties van moeder en dochter vast te leggen. Wel zijn later de woorden bekend geworden die Koningin Wilhelmina tot haar dochter sprak bij deze plechtigheid :
Tegen het middaguur traden de Nieuwe Koningin, haar moeder Prinses Wilhelmina en Prins Bernhard op het balkon om de menigte in kennis te stellen dat het Koninklijk Gezag in andere handen was gelegd. Prinses Wilhelmina sprak de menigte op de Dam met overslaande stem toe.
"En ik acht me gelukkig met u allen te kunnen uitroepen: Leve de Koningin!’"
In de middag van de vierde september maakte de jonge Koningin een rijtoer met haar man en drie oudste dochters in de creme caleche. Dit rijtuig was een geschenk van Koningin-Moeder Emma aan haar dochter bij haar inhuldiging in 1898 met de bepaling dat deze koets bij familie gelegenheden gebruikt zou gaan worden. De eerste keer dat de creme caleche werd gebruikt was voor de intrede van Koningin Wilhelmina aan de vooravond van haar inhuldiging. De rijtoer vijftig jaar later ging onder andere door de Amsterdamse volksbuurt de Jordaan waar het enthousiasme groot was.
Na de rijtoer had de jonge Koningin nog een zondag om zich voor te bereiden op haar inhuldiging op maandag 6 september 1948
* geciteerd uit Henriette L. T. de Beaufort "Wilhemina 1880-1962"
.
Wie van ons nog de vreugde van 30 april jl op zijn netvlies heeft staan moet eens bedenken hoe intens de emoties moeten zijn geweest in 1948, zo kort na de bevrijding en afscheid nemend van een Vorstin die de facto 58 jaar ons Staatshoofd was. Op zaterdag 4 september tekende Koningin Wilhelmina in de Mozes en Aäronzaal van het Koninklijk Paleis te Amsterdam de acte waarmee zij onvoorwaardelijk afstand deed van de Troon. De ceremonie verliep ongeveer gelijk als die in 1980 en 2013 alleen waren er toen geen microfoons of camera's om de emoties van moeder en dochter vast te leggen. Wel zijn later de woorden bekend geworden die Koningin Wilhelmina tot haar dochter sprak bij deze plechtigheid :
“Het is zonneschijn in mijn leven en louter dankbaarheid,
waar ik mijn taak mag overdragen aan
mijn dochter, en ook nog voor een korte poos
getuige mag zijn van haar
regering. Haar , waarvan ik de toewijding en liefde voor ons volk zo
nabij ken, welks toekomst mij zo aan het hart ligt en welke ik bij haar zo
veilig weet.
Mijn kind, ik weet hoe gij tegenover uwe nieuwe plichten
staat. Als vrouw en moeder van een jong en gelukkig gezin zult gij verstaan het
grote gezin dat het Nederlandse Volk is
, dat ik U thans ga toevertrouwen , te
leiden met vaste liefderijke hand. God geve U wijsheid en kracht!” *
Tegen het middaguur traden de Nieuwe Koningin, haar moeder Prinses Wilhelmina en Prins Bernhard op het balkon om de menigte in kennis te stellen dat het Koninklijk Gezag in andere handen was gelegd. Prinses Wilhelmina sprak de menigte op de Dam met overslaande stem toe.
"En ik acht me gelukkig met u allen te kunnen uitroepen: Leve de Koningin!’"
In de middag van de vierde september maakte de jonge Koningin een rijtoer met haar man en drie oudste dochters in de creme caleche. Dit rijtuig was een geschenk van Koningin-Moeder Emma aan haar dochter bij haar inhuldiging in 1898 met de bepaling dat deze koets bij familie gelegenheden gebruikt zou gaan worden. De eerste keer dat de creme caleche werd gebruikt was voor de intrede van Koningin Wilhelmina aan de vooravond van haar inhuldiging. De rijtoer vijftig jaar later ging onder andere door de Amsterdamse volksbuurt de Jordaan waar het enthousiasme groot was.
Na de rijtoer had de jonge Koningin nog een zondag om zich voor te bereiden op haar inhuldiging op maandag 6 september 1948
* geciteerd uit Henriette L. T. de Beaufort "Wilhemina 1880-1962"
.
woensdag 20 maart 2013
Koningin Juliana 1909-2004
Vandaag negen jaar geleden overleed op Paleis Soestdijk H.K.H. Prinses Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina der Nederlanden ruim een maand voor haar 95ste verjaardag.
Ik plaats hier bewust een foto van Koningin Juliana zoals alleen de iets oudere generaties haar in herinnering kunnen hebben 'schitterend' en vol levenslust . Naast haar Minister President Jan de Quay( 1901-1985) die een kabinet leidde van 1959-1963 .
De Koningin die 'gewoon' wilde zijn maar dat toch niet echt was.
Ik plaats hier bewust een foto van Koningin Juliana zoals alleen de iets oudere generaties haar in herinnering kunnen hebben 'schitterend' en vol levenslust . Naast haar Minister President Jan de Quay( 1901-1985) die een kabinet leidde van 1959-1963 .
De Koningin die 'gewoon' wilde zijn maar dat toch niet echt was.
Abonneren op:
Reacties (Atom)














g~~60_85.jpg)















